,,Każde miejsce na ziemi jest piękne,
tylko trzeba to piękno dostrzec.”

PRUCHNA
Największa i najstarsza wieś w gminie Strumień należąca do powiatu cieszyńskiego w województwie śląskim. Pod względem fizyczno-geograficznym miejscowość położona jest w Dolinie Górnej Wisły, która stanowi część większej jednostki zwanej Kotliną Oświęcimską. Dolina Górnej Wisły na obszarze Pruchnej ma charakter nizinny. W krajobrazie dominują lekko pofałdowane tereny położone na wysokości od ok. 261 do 292 m n.p.m. W podmokłych obniżeniach znajdują się stawy hodowlane, które z otaczającymi je łąkami i lasami stanowią środowisko życia bogatej w tym regionie fauny i flory.

Z KART HISTORII
Nazwa miejscowości pochodzi prawdopodobnie od próchniejących drzew. Zgodnie z tym źródłosłowiem powinno się pisać „Próchno” lub „Próchna”. Tą formą posługiwano się do wygaśnięcia dynastii cieszyńskich Piastów w 1653 r. Spotykano się także z pisownią „Prochno”, „Prochna” lub z czeskiego” Prachna” i wreszcie ze zniemczoną nazwą „Pruchna”, gdyż język niemiecki nie zna spółgłosek miękkich i pochyleń. Obecnie obowiązuje nazwa „Pruchna”, chociaż jej mieszkańcy częściej używają nazw przysiółków: Kopanina, Nowy Świat, Centrum, Dworzec, Stadnina Koni, Gawliniec, Knaj, Nowe Chałupy, Babusiów i Kilisztwo.
Wieś posiada herb, którego tarczę umieszczono na ścianie przedsionka kościoła rzymskokatolickiego w Pruchnej. Przedstawia on pług koleśny, czyli pług z dwukołowym wózkiem. Zwrócony jest w lewą stronę, z białym żelaziwem, ze złotymi drzewcami na niebieskim tle. Odcisk pieczęci z takim herbem oraz czesko-niemieckim napisem w otoku „Obec-Pruchnau” znajduje się na dokumencie z 1835 r.
Początków Pruchnej należy szukać w połowie XIII w. a związane są z działalnością osadniczą Mieszka I. Pierwsze wzmianki o miejscowości pojawiły się w dokumencie z 1305 r., który jest wykazem wsi Księstwa Cieszyńskiego zobowiązanych do płacenia dziesięciny biskupowi wrocławskiemu. Pruchna wymieniona jest wśród 76 wsi obok między innymi: Kończyc, Ochab, Dębowca, Zebrzydowic.
Przez długie stulecia istniały dwie Pruchny: Wielka i Mała. Pierwsza wzmianka o Pruchnej Małej pochodzi dopiero z 1416 r., ale należy sądzić, że ta część wioski powstała z nieznacznym opóźnieniem w stosunku do Pruchnej Wielkiej.
Możemy przypuszczać, że używany obecnie podział na Pruchną Dolną i Górną odpowiada dawnej nazwie – Pruchna Wielka, Pruchna Mała.
Pierwotnym właścicielem Pruchnej był książę, później jej posiadaczem stała się rodzina rycerska. Od początków XV w. wieś ulegała kolejnym podziałom, zmieniali się też jej właściciele.
W okresie zaborów w latach 1844-1863 w trakcie budowy linii kolejowej Warszawa- Wiedeń Austriacy wybudowali w Pruchnej reprezentacyjny dworzec kolejowy mieszczący obok poczekalni i kas biletowych także biura i restaurację. Z tego okresu pochodzą również mosty kolejowe, po których do dziś kursują pociągi.
W czasie I wojny światowej (1914 – 1918) zginęło 42 obywateli Pruchnej. Dla uczczenia pamięci poległych mieszkańcy wsi postawili w 1927 roku pomnik znajdujący się obok szkoły. Został on zniszczony w czasie II wojny światowej, a z jego dawnej formy pozostał jedynie cokół z wmurowanym weń dużym, granitowym głazem. Całość jest otoczona kamiennymi słupkami. Z fotografii można odczytać: „Bohaterom, synom gminy Pruchnej poległym na wojnie dla wolności narodu”, po czym wymienione są nazwiska poległych.
1 września 1939 r. wybuchła II wojna światowa, Niemcy wkraczają do wsi. W całej Polsce, a więc i w Pruchnej rozpoczęła się germanizacja, aresztowania i łapanki. Mieszkańców wsi nie ominęły prześladowania, wywózki na roboty do Niemiec czy do obozów koncentracyjnych. Działania frontowe w rejonie miejscowości od lutego do kwietnia w 1945 r. przyniosły wiele zniszczeń i ofiar. 1 maja 1945 r. nastąpiło wyzwolenie Pruchnej.
Mieszkańcy wsi po zakończeniu działań wojennych energicznie przystąpili do odbudowy zniszczonych obiektów i organizacji życia społeczno-gospodarczego. Instytucje i jednostki gospodarcze czynne w Pruchnej przed II wojną światową zostały odremontowane i uruchomione jeszcze w 1945 lub w roku następnym. Należały do nich: kościół ewangelicki, kościół i parafia rzymskokatolicka, urząd pocztowy, kolej z prowizorycznym dworcem, Spółdzielnia Mleczarska, Państwowe Gospodarstwo Rolne oraz szkoła podstawowa. Na przestrzeni powojennych lat wykonano bardzo dużo zadań i rozwiązano wiele problemów gospodarczo – technicznych, które podniosły znacząco poziom cywilizacyjno – kulturowy wsi.
Sołtysi w Pruchnej od 1888 roku: Jan Goszyk, Jan Hudziec, Karol Gumola, Paweł Polok, Radowid Sosna, Józef Grzybek, Franciszek Zorychta, Karol Gembala, Franciszek Czakon, Franciszek Szymiczek, Janina Rzepka, Małgorzata Gołyszny.

PRUCHNA WSPÓŁCZEŚNIE

Obecnie miejscowość jest nowoczesną wsią o dużych możliwościach rozwoju. Przez wioskę przebiega wojewódzka droga Katowice – Cieszyn (nr 938) oraz droga powiatowa Chybie – Pruchna. Miejscowość znajduje się na trasie linii kolejowej Wiedeń – Zebrzydowice- Katowice – Warszawa. Korzystne położenie Pruchnej sprzyja inwestycjom i przyczynia się do rozwoju gospodarczego.